Central AsianResearch Index

Онтология Ибн Сины

низоми фалсафии Ибни Сино дар заминаи ғояҳои масоили илоҳиётӣ ва ҳуқуқӣ ташаккул ёфтааст ва ба ҳар шаклу ҳоле набошад он, аз мавқеи дунявӣ ба сифати ҳаллу фасли масоили умуминазарияви саъю талошҳои ӯ баррасӣ гардидаанд, ки ҷавҳари онҳоро саъю талошҳо барои ҳалли масоили масоили илмии таҳқиқот ва донишҳои яқин қарор дошт. Соҳае, ки Ибни Сино дилбастаи онҳо буд, дорои мазмунҳои ғайри илоҳиётӣ мебошанд. Машғулият бо умури “заминӣ” (на осмонӣ!) образи нави тафаккур, муносибати навро ба ҳаёт, эҳсоси ҷаҳонбинии навинро тавлид намуд. Рӯ овардан ба системаи юнонии Юнони қадим – машшоия (перипатетизм) тасодуфӣ нест. Фалсафа бо тамоми ин расмиётчигӣ аз дин ба фарсахҳо дур қарор дошт. Консепсияи ҳастӣ, аниқтараш ғояи тавҳид чӣ дар дин, чӣ дар фалсафа аз масоили марказӣ ба ҳисоб мерафт, бо ин тафовут, ки ғояи Худоро дар фалсафа мафҳумҳое аз қабили Воҳид, Нахустиллат, воҷиб-ул-вуҷуд ишғол намуданд. Д

Сведения

Опубликовано
2025 · № 4, С. 31
Источник
izvestiya.ifppanrt.tj
Язык
Таджикский
ISSN
0235-005X
Издатель
Национальная академия наук Таджикистана