Ятрогендик заара аккыч түтүкчөсүнүн жабыркоосу: клиникалык өзгөчөлүктөрү, диагностикасы жана дарылоо жыйынтыктары: Ятрогенные повреждения мочеточника: клинические особенности, диагностика и результаты лечения
Киришүү. Ятрогендик заара аккыч түтүкчөнүн жаракаттары — жамбаш жана карындын аймагындагы хирургиялык операциялар учурунда пайда болгон оордуктар. Алар пациенттердин сапатына олуттуу таасир этип, дарылоодо кыйынчылыктарды жаратат. Изилдөөнүн максаты — жаракаттардын себептерин, клиникалык белгилерин, диагностикалык мүмкүнчүлүктөрүн жана дарылоо ыкмаларын изилдөө. Материалдар жана ыкмалар. 2010-2024-жылдар аралыгында Кыргызстандын Улуттук госпиталында 141 пациенттин медициналык карталары ретроспективдүү жана проспективдүү түрдө каралды. Изилдөөгө кирүү критерийлери жана медициналык маалыматтар такталды. Диагностикада клиникалык белгилер жана УЗИ, КТ, ретрограддык уретерография колдонулду. Маалыматтар SPSS 24.0 программасы менен статистикалык талдоого алынды. Натыйжалар. Пациенттердин 87,2% аялдар, 12,8% эркектер. Заара аккыч түтүкчөнүн жаракаттары көбүнчө гинекологиялык операциялардан кийинки мезгилде (72,3%) жана дисталдык сегментте (92,2%) аныкталган. Көпчүлүк учурларда диагноз операциядан кийин коюлду (92,9%), ал эми 7,1% операция учурунда аныкталган. Дарылоо ыкмалары арасында уретероцистонеоанастомоз 68,1% менен негизги метод болду, 8,5% бейтаптар нефрэктомияга дуушар болушту. Талкуу. Заара аккыч түтүкчөнүн анатомиялык жайгашуусу жана кандын байланышы жаракаттарга себеп болуп, диагноздун кечигиши оор татаалдашууларга алып келет. Аз инвазивдүү ыкмалар жана реконструктивдик операциялар ийгиликтүү колдонулуп, бейтаптардын сапатын жакшыртууга мүмкүнчүлүк берет. Жыйынтык. Ятрогендик заара аккыч түтүкчөнүн жаракаттарын эрте аныктоо жана адекваттуу дарылоо клиникалык жыйынтыктарды жакшыртып, бейтаптардын өмүр сапатын жогорулатат. Операциялардын алдын алуу жана диагностика ыкмаларын өркүндөтүү зарыл. Введение. Ятрогенные повреждения мочеточника — серьезные осложнения, возникающие при хирургических вмешательствах в области малого таза и брюшной полости. Они существенно влияют на качество жизни пациентов и требуют своевременной диагностики и эффективного лечения. Цель исследования. Изучить причины, клинические проявления, методы диагностики и лечения таких повреждений. Материалы и методы. Ретроспективно и проспективно проанализированы медицинские данные 141 пациента с ятрогенными повреждениями мочеточника, пролеченных в Национальном госпитале Кыргыз- ской Республики с 2010 по 2024 годы. Диагностика основывалась на клинических признаках и инструментальных методах (УЗИ, КТ, ретроградная уретерография). Статистическая обработка данных проведена с помощью SPSS 24.0. Результаты. Из числа пациентов 87,2 % составляют женщины,12,8 % — мужчины. Большинство повреждений возникли после гинекологических операций (72,3 %) и локализовались в дистальном сегменте мочеточника (92,2 %). В 92,9 % случаев диагностика была отложена до послеоперационного периода, только у 7,1 % повреждения выявлены во время операции. В лечении преобладал уретероцистонеоанастомоз (68,1 %), 8,5 % пациентов нуждались в нефрэктомии. Обсуждение. Анатомическое положение мочеточника и его связь с сосудами малого таза делают его уязвимым к повреждениям. Запоздалая диагностика способствует развитию осложнений. Малоинвазивные методы и реконструктивные операции позволяют улучшить исходы лечения. Заключение. Раннее выявление и комплексное лечение ятрогенных повреждений мочеточника способствуют снижению осложнений и улучшению качества жизни пациентов. Необходимы меры по профилактике и совершенствованию диагностики. Introduction. Iatrogenic ureteral injuries are serious complications occurring during pelvic and abdominal surgeries. These injuries significantly affect patients’ quality of life and require timely diagnosis and effective treatment. The study aims to investigate the causes, clinical manifestations, diagnostic approaches, and treatment methods of such injuries. Materials and Methods. A retrospective and prospective review of medical records of 141 patients with iatrogenic ureteral injuries treated at the National Hospital of the Kyrgyz Republic from 2010 to 2024 was conducted. Diagnosis was based on clinical signs and instrumental methods including ultrasound, CT, and retrograde ureterography. Statistical analysis was performed using SPSS version 24.0. Results. Of the patients, 87.2% were female and 12.8% male. Most injuries occurred following gynecological surgeries (72.3%) and were localized predominantly in the distal ureter segment (92.2%). Diagnosis was delayed to the postoperative period in 92.9% of cases; only 7.1% were detected intraoperatively. Ureterocystoneoanastomosis was the primary treatment method (68.1%), while 8.5% required nephrectomy. Discussion. The anatomical position of the ureter and its proximity to pelvic vessels predispose it to injury during surgery. Delayed diagnosis increases complication risks. Minimally invasive and reconstructive surgical techniques improve treatment outcomes. Conclusions. Early detection and comprehensive management of iatrogenic ureteral injuries reduce complications and improve patients’ quality of life. Preventive measures and diagnostic improvements are essential.
Сведения
- Опубликовано
- 2025 · № 4, С. 42-50
- Язык
- Кыргызский
- ISSN
- 1694-805X · 1694-8068
- Издатель
- Establishment "RSPJHCK"
- Аффилиации
- И. К. Ахунбаев атындагы Кыргыз мамлекетик медициналык академиясы
Эл аралык Жогорку Медицина Мектеби