ҚАЗАҚ ПОЭЗИЯСЫНДАҒЫ ӘЛЕМНІҢ ТІЛДІК БЕЙНЕСІ: ХХ ҒАСЫР КОНТЕКСІНДЕ
Мақала ХХ ғасырдағы қазақ поэзиясында қалыптасқан әлемнің тілдік бейнесін зерттеуге арналған. Талдау объектісі — ерте модернизмнен бастап посткеңестік поэтикалық дәстүрге дейінгі әртүрлі ұрпақ ақындарының шығармашылығы. Бұл мақалада Мағжан Жұмабаев, Сәкен Сейфуллин, Олжас Сүлейменов, Мұқағали Мақатаев және басқа да авторлардың шығармаларында поэтикалық бейнелер, метафоралар, фразеологизмдер мен мәдени символдар арқылы көшпелі өркениет дәстүріне негізделген ұлттық ұғымдар, сондай-ақ жаһандық аудиторияға бағытталған әмбебап мағыналар қалай көрініс табатыны қарастырылады. Автор лингвомәдени, семантикалық және салыстырмалы-типологиялық талдау әдістерін қолдана отырып, қазақ поэзиясының мәдени коды мен дүниетаным ерекшеліктерін ашып көрсетеді. Ақындардың шығармаларында ұлттық мифтер мен дәстүрлі таным қазіргі өркениеттік көзқараспен ұштасып, жаңа мазмұнмен толығады. Сонымен қатар, поэзиядағы тілдік бейне — тек көркемдік құрал ғана емес, ол ұлттың рухани дүниетанымының айнасы, тарихи санасының жалғастығы ретінде қарастырылады. ХХ ғасырдағы қазақ поэзиясы ұлттық рухты, тарихи жадыны және адамзаттық құндылықтарды тілдік құралдар арқылы үйлестіріп, поэтикалық мәтіндердің мәдениаралық ықпалын арттырады. Мақалада қазақ поэзиясы арқылы қалыптасқан әлем бейнесінің терең құрылымы мен символикалық мәні ашылып, оны қазіргі гуманитарлық ғылымдар тұрғысынан бағалаудың өзектілігі дәлелденеді.
Сведения
- Опубликовано
- 2026 · № 3, 2026, С. 184-199
- Язык
- Казахский
- ISSN
- 2710-3528
- Издатель
- Toraighyrov University