Наука и здравоохранение, 2026, № 4(28), с. 225-239
MODERN APPROACHES TO THE MANAGEMENT OF PEPTIC GASTRODUODENAL BLEEDING. LITERATURE REVIEW.: СОВРЕМЕННЫЕ ПОДХОДЫ К ЛЕЧЕНИЮ ЯЗВЕННЫХ ГАСТРОДУОДЕНАЛЬНЫХ КРОВОТЕЧЕНИЙ. ОБЗОР ЛИТЕРАТУРЫ.
ОЙЫҚ ЖАРАЛЫҚ ГАСТРОДУОДЕНАЛЬДЫ ҚАН КЕТУЛЕРДІ ЕМДЕУДІҢ ЗАМАНАУИ ТӘСІЛДЕРІ. ӘДЕБИЕТТІК ШОЛУ
Non-profit Joint Stock Company “Semey Medical University”, Semey, Republic of Kazakhstan;
“Altai State Medical University” Federal state budgetary educational institution of higher education, Ministry of Health of the Russian Federation, Barnaul, Russian Federation;
Pavlodar Branch of Non-profit Joint Stock Company “Semey Medical University”, Pavlodar, Republic of Kazakhstan;
Non-profit Joint Stock Company “Astana Medical University”, Astana, Republic of Kazakhstan;
Communal state enterprise under economic management rights ‘Pavlodar City Hospital No. 1’, Pavlodar, Republic of Kazakhstan.
Аннотация · Abstract
Background:Peptic gastroduodenal bleeding (PGDB) remains the leading cause of non-variceal upper gastrointestinal bleeding and one of the major challenges in emergency surgery. Despite advances in endoscopic technologies and pharmacotherapy, reductions in rebleeding rates and mortality remain limited, which is associated with the growing proportion of elderly multimorbid patients and the widespread use of antithrombotic agents. Aim: To analyze contemporary literature on the diagnosis, endoscopic treatment, and prevention of rebleeding in peptic gastroduodenal bleeding. Methods: An analytical review of contemporary literature, clinical guidelines and consensus documents, as well as data from randomized clinical trials, meta-analyses, and cohort studies on the etiology, diagnosis, risk stratification, endoscopic hemostasis, and prevention of rebleeding in PGDB was performed. Results: The literature analysis shows that the modern management strategy for PGDB is based on a multimodal approach: hemodynamic stabilization, early esophagogastroduodenoscopy (within 24 hours after stabilization), risk stratification according to the Forrest classification and clinical scores (GBS, Rockall, AIMS65), combined endoscopic hemostasis, and adequate antisecretory therapy. It has been established that epinephrine monotherapy does not provide reliable definitive hemostasis and should be considered only as an adjunctive step. Promising methods for difficult and refractory bleeding include OTSC systems and topical hemostatic agents. The key risk factors for rebleeding include hemodynamic instability, high-risk stigmata (Forrest Ia–IIb), large/deep ulcers, unfavorable ulcer location, coagulopathy, comorbidity, persistent H. pylori infection, and inadequate secondary prevention. The importance of personalized resumption of antithrombotic therapy and standardized care-bundle protocols is emphasized. Conclusions: The modern management of PGDB should be based on the principles of multimodality, stepwise care, and personalization. The key conditions for improving treatment outcomes are timely endoscopic diagnosis and hemostasis, prevention of early rebleeding, standardization of clinical pathways, and implementation of risk-oriented management algorithms. Введение: Язвенные гастродуоденальные кровотечения (ЯГДК) остаются ведущей причиной неварикозных кровотечений из верхних отделов ЖКТ и одной из основных проблем ургентной хирургии. Несмотря на развитие эндоскопических технологий и фармакотерапии, частота рецидивов и летальность снижаются ограниченно, что связано с ростом доли пожилых мультиморбидных пациентов и широким применением антитромботических препаратов. Цель: провести анализ современной литературы по диагностике, эндоскопическому лечению и профилактике рецидивов язвенных гастродуоденальных кровотечений. Методы исследования: Проведен аналитический обзор современной литературы, клинических рекомендаций и согласительных документов, а также данных рандомизированных клинических исследований, мета-анализов и когортных наблюдений по вопросам этиологии, диагностики, стратификации риска, эндоскопического гемостаза и профилактики рецидивов ЯГДК. Результаты: Анализ литературы показывает, что современная стратегия ведения ЯГДК базируется на мультимодальном подходе: гемодинамическая стабилизация, ранняя (в течение 24 часов после стабилизации) ЭГДС, стратификация риска по Forrest и клиническим шкалам (GBS, Rockall, AIMS65), комбинированный эндоскопический гемостаз и адекватная антисекреторная терапия. Установлено, что монотерапия адреналином не обеспечивает надежного окончательного гемостаза и должна рассматриваться как вспомогательный этап. Перспективными методами при сложных и рефрактерных кровотечениях являются OTSC-системы и топические гемостатические агенты. Ключевыми факторами риска рецидива выступают гемодинамическая нестабильность, стигматы высокого риска (Forrest Ia–IIb), крупные/глубокие язвы, неблагоприятная локализация, коагулопатия, коморбидность, персистенция H. pylori и неадекватная вторичная профилактика. Подчеркнута значимость персонализированного возобновления антитромботической терапии и стандартизированных care-bundle протоколов. Выводы: Современная тактика ведения ЯГДК должна строиться на принципах мультимодальности, этапности и персонализации. Ключевыми условиями улучшения результатов лечения являются своевременная эндоскопическая диагностика и гемостаз, профилактика раннего рецидива, стандартизация клинических маршрутов и внедрение риск-ориентированных алгоритмов ведения. Кіріспе: Ойық жаралық гастродуоденальды қан кетулер (ОГДҚК) жоғарғы асқазан-ішек жолдарының варикозды емес қан кетулерінің негізгі себебі болып қала береді және шұғыл хирургияның басты мәселелерінің бірі саналады. Эндоскопиялық технологиялар мен фармакотерапияның дамуына қарамастан, қан кетудің қайталану жиілігі мен өлім-жітім көрсеткіштерінің төмендеуі шектеулі деңгейде байқалады, бұл егде жастағы мультиморбидті науқастар үлесінің артуымен және антитромботикалық препараттарды кеңінен қолданумен байланысты. Мақсаты: Ойық жаралық гастродуоденальды қан кетулерді диагностикалау, эндоскопиялық емдеу және қайталанудың профилактикасы бойынша заманауи әдебиеттерге талдау жүргізу. Зерттеу әдістері: ОГДҚК этиологиясы, диагностикасы, қауіп-қатерді стратификациялау, эндоскопиялық гемостаз және қайталанудың профилактикасы мәселелері бойынша заманауи әдебиеттерге, клиникалық ұсынымдар мен келісім құжаттарына, сондай-ақ рандомизацияланған клиникалық зерттеулер, мета-талдаулар және когорттық бақылаулар деректеріне аналитикалық шолу жүргізілді. Нәтижелері: Әдебиеттерді талдау ОГДҚК-ны жүргізудің заманауи стратегиясы мультимодальды тәсілге негізделетінін көрсетті: гемодинамикалық тұрақтандыру, тұрақтандырылғаннан кейін ерте (24 сағат ішінде) эзофагогастродуоденоскопия (ЭГДС), Forrest жіктемесі және клиникалық шкалалар (GBS, Rockall, AIMS65) бойынша қауіп-қатерді стратификациялау, біріктірілген эндоскопиялық гемостаз және адекватты антисекреторлық терапия. Адреналинмен монотерапия сенімді түпкілікті гемостазды қамтамасыз етпейтіні және тек көмекші кезең ретінде қарастырылуы тиіс екені анықталды. Күрделі және рефрактерлі қан кетулерде OTSC-жүйелері мен топикалық гемостатикалық агенттер перспективалы әдістер болып табылады. Қайталану қаупінің негізгі факторларына гемодинамикалық тұрақсыздық, жоғары қауіп стигмалары (Forrest Ia–IIb), ірі/терең ойық жаралар, қолайсыз локализация, коагулопатия, коморбидтілік, H. pylori персистенциясы және екіншілік профилактиканың жеткіліксіздігі жатады. Антитромботикалық терапияны жекелендірілген түрде қайта бастау және стандартталған care-bundle хаттамаларының маңыздылығы атап өтілді. Қорытынды: ОГДҚК-ны жүргізудің заманауи тактикасы мультимодальдылық, кезеңділік және жекелендіру қағидаттарына негізделуі тиіс. Ем нәтижелерін жақсартудың негізгі шарттары — эндоскопиялық диагностикалау мен гемостазды уақтылы жүргізу, ерте қайталанудың профилактикасы, клиникалық маршруттарды стандарттау және қауіп-қатерге бағдарланған жүргізу алгоритмдерін енгізу.
Сведения · Details
- DOI 10.34689/sh.2026.28.4.028
- Журнал · Journal Наука и здравоохранение
- Язык · Language русский
- Цитирования (Crossref) · Citations 0