Central Asian Research Index

Наука и здравоохранение, 2026, № 4(28), с. 169-177

COMMON BACTERIAL ISOLATES AND THEIR ANTIBIOTIC RESISTANCE PATTERNS IN SEMEY, KAZAKHSTAN: РАСПРОСТРАНЕННЫЕ БАКТЕРИАЛЬНЫЕ ИЗОЛЯТЫ И ПРОФИЛИ ИХ УСТОЙЧИВОСТИ К АНТИБИОТИКАМ В ГОРОДЕ СЕМЕЙ, КАЗАХСТАН

СЕМЕЙ ҚАЛАСЫНДА (ҚАЗАҚСТАН) КЕҢІНЕН ТАРАЛҒАН БАКТЕРИЯЛЫҚ ИЗОЛЯТТАР ЖӘНЕ ОЛАРДЫҢ АНТИБИОТИККЕ ТӨЗІМДІЛІК ПРОФИЛІ

L. Oldani

Eidgenössische Technische Hochschule Zürich (ETH Zürich), Switzerland.

Аннотация · Abstract

Introduction. Antibiotic resistance (AMR) is a global threat to modern medicine. Local surveillance data from Semey is limited and therefore this study aims to analyse the most frequent isolates for their antibiotic resistance patterns in an emergency hospital in Semey, Kazakhstan. Materials and methods: A retrospective (March 2026 and April 2026), cross-sectional study with 585 isolates from 500 individual patients aged between 0 and 86 years, was conducted. The resistance was analysed descriptively with exact 95% confidence intervals, and a negative binomial regression assessed the individual factors for the resistance burden. Results: The most frequently isolated bacteria were Streptococcus sanguinis (n = 137), Streptococcus pneumoniae (n = 92), Staphylococcus aureus (n = 88) and Staphylococcus haemolyticus (n = 43). Most resistances were shown in the penicillin group, with up to 98% of S. haemolyticus and S. pneumoniae being resistant, while glycopeptides and aminoglycosides were consistently low (1.6% and 3.1% respectively across all pathogens). The negative binomial regression identified the bacterial species as the only independently associated factor for the resistance burden. Just under half of all isolates (48.5%) were classified as multidrug resistant. Conclusions: Penicillin-based therapy appears unreliable in this context, whereas ceftriaxone showed moderate to high in-vitro effectiveness, and may be considered as empirical therapy for respiratory infections. The low resistance of glycopeptides and aminoglycosides should be preserved by limiting these agents for proven multiresistant pathogens rather than empirical use. As a two-month sample these findings have limited generalization, but they provide the first single-centre dataset on AMR in Semey. Введение. Антимикробная резистентность (AMR) представляет собой одну из наиболее серьезных глобальных угроз современной медицине. Данные локального эпидемиологического надзора по городу Семей, Казахстан, остаются ограниченными. Цель: анализ профилей антибиотикорезистентности наиболее часто выделяемых бактериальных патогенов в Многопрофильной Больнице Скорой Медицинской Помощи города Семей. Материалы и методы: Проведено ретроспективное поперечное исследование с использованием 585 бактериальных культур, полученных от 500 пациентов в возрасте от 0 до 86 лет в период с марта по апрель 2026 года. Профили антибиотикорезистентности были проанализированы с помощью описательной статистики с расчетом точных 95% доверительных интервалов. Для оценки факторов на уровне пациентов, связанных с бременем антимикробной резистентности, была использована отрицательная биномиальная регрессия. Результаты: Наиболее часто выделяемыми бактериями были Streptococcus sanguinis (n = 137), Streptococcus pneumoniae (n = 92), Staphylococcus aureus (n = 88) и Staphylococcus haemolyticus (n = 43). Наибольшая распространенность резистентности отмечалась к антибиотикам группы пенициллинов: устойчивость была выявлена у 98% штаммов S. haemolyticus и S. pneumoniae. В то же время резистентность к гликопептидам и аминогликозидам оставалась стабильно низкой и составила 1,6% и 3,1% соответственно среди всех исследованных возбудителей. По результатам отрицательной биномиальной регрессии единственным фактором, независимо связанным с бременем антибиотикорезистентности, оказался вид бактерии. Почти половина всех исследованных бактериальных культур (48,5%) была классифицирована как множественно лекарственно устойчивые (MDR). Выводы: Применение препаратов пенициллинового ряда в качестве эмпирической терапии в данных условиях представляется ненадежным, тогда как цефтриаксон продемонстрировал умеренную или высокую эффективность in vitro и может рассматриваться в качестве препарата эмпирической терапии респираторных инфекций. Низкий уровень резистентности к гликопептидам и аминогликозидам следует сохранять путем ограничения их применения случаями подтвержденной множественной лекарственной устойчивости, а не использовать их эмпирически. Поскольку исследование охватывало лишь двухмесячный период, возможность экстраполяции полученных результатов ограничена. Тем не менее оно представляет собой первый одноцентровый набор данных по антимикробной резистентности в городе Семей. Кіріспе. Микробқа қарсы төзімділік (AMR) қазіргі заманғы медицинаның алдында тұрған ең маңызды жаһандық қауіптердің бірі болып табылады. Қазақстанның Семей қаласы бойынша жергілікті эпидемиологиялық қадағалау деректері әлі де шектеулі. Осы зерттеудің мақсаты – Семей қаласындағы жедел медициналық жәрдем көрсететін көпбейінді ауруханада жиі анықталатын бактериялық қоздырғыштардың антибиотиктерге төзімділік бейіндерін талдау болды. Материалдар мен әдістер: Зерттеу аясында 2026 жылғы наурыз–сәуір айлары аралығында 0-ден 86 жасқа дейінгі 500 пациенттен алынған 585 бактериялық өсіндіге негізделген ретроспективті көлденең зерттеу жүргізілді. Антибиотиктерге төзімділік бейіндері дәл 95% сенімділік аралықтарын есептей отырып, сипаттамалық статистика әдістерімен талданды. Пациент деңгейіндегі микробқа қарсы төзімділік жүктемесімен байланысты факторларды бағалау үшін теріс биномдық регрессия қолданылды. Зерттеу нәтижелері: Ең жиі анықталған бактериялар Streptococcus sanguinis(n = 137), Streptococcus pneumoniae (n = 92), Staphylococcus aureus(n = 88) және Staphylococcus haemolyticus (n = 43) болды. Антибиотиктерге төзімділіктің ең жоғары деңгейі пенициллиндер тобына жататын препараттарға қатысты байқалды: S. haemolyticus және S. pneumoniae штамдарының 98%-ы осы топтағы антибиотиктерге төзімді болды. Сонымен қатар, гликопептидтер мен аминогликозидтерге төзімділік барлық зерттелген қоздырғыштар арасында тұрақты түрде төмен деңгейде сақталып, тиісінше 1,6% және 3,1%-ды құрады. Теріс биномдық регрессиялық талдау нәтижелері бойынша антибиотиктерге төзімділік жүктемесімен тәуелсіз байланысқан жалғыз фактор бактерия түрі екені анықталды. Зерттелген бактериялық өсінділердің 48,5%-ы көптеген дәрілік препараттарға төзімді (MDR) ретінде жіктелді. Қорытынды: Осы жағдайларда пенициллиндер тобына жататын антибиотиктерді эмпириялық емдеуде қолдану тиімсіз болып көрінеді, ал цефтриаксон in vitro жағдайында орташа және жоғары тиімділік көрсетіп, респираторлық инфекцияларды эмпириялық емдеу үшін ұсынылуы мүмкін. Гликопептидтер мен аминогликозидтерге төзімділіктің төмен деңгейін сақтау мақсатында аталған препараттарды тек көптеген дәрілік препараттарға төзімділігі зертханалық тұрғыдан расталған қоздырғыштар анықталған жағдайларда ғана қолдану ұсынылады, ал оларды эмпириялық түрде тағайындаудан бас тартқан жөн. Зерттеу небәрі екі айлық кезеңді қамтығандықтан, алынған нәтижелерді кеңінен жалпылау мүмкіндігі шектеулі. Соған қарамастан, бұл зерттеу Семей қаласындағы микробқа қарсы төзімділік бойынша бір медициналық ұйым базасында жүргізілген алғашқы зерттеу болып табылады.

Сведения · Details