Наука и здравоохранение, 2026, № 4(28), с. 38-44
OBESITY AND LEFT VENTRICULAR HYPERTROPHY IN KAZAKH WOMEN WITH CLINICALLY DIAGNOSED ATHEROSCLEROSIS: ОЖИРЕНИЕ И ГИПЕРТРОФИЯ ЛЕВОГО ЖЕЛУДОЧКА У КАЗАХСКИХ ЖЕНЩИН С КЛИНИЧЕСКИ ДИАГНОСТИРОВАННЫМ АТЕРОСКЛЕРОЗОМ
АТЕРОСКЛЕРОЗДЫҢ КЛИНИКАЛЫҚ ДИАГНОЗЫ БАР ҚАЗАҚ ӘЙЕЛДЕРІНДЕГІ СЕМІЗДІК ЖӘНЕ СОЛ ЖАҚ ҚАРЫНШАНЫҢГИПЕРТРОФИЯСЫ
Laboratory of Genomic and Personalized Medicine, Center for Life Sciences, National Laboratory Astana, Nazarbayev University, Astana, Republic of Kazakhstan;
Medical University Astana, Astana, Republic of Kazakhstan;
“University Medical Center” Corporate Fund, Heart Center, Nazarbayev University, Astana, Republic of Kazakhstan.
Аннотация · Abstract
Introduction: Obesity contributes to adverse cardiometabolic changes and may promote left ventricular hypertrophy (LVH), but evidence from Central Asian populations remains limited. Objective: To evaluate the association between body mass index (BMI) and LVH and assess the discriminative ability of BMI for LVH among Kazakh women with clinically diagnosed atherosclerosis. Methods: This cross-sectional study included 153 unrelated Kazakh women aged ≥30 years with clinically diagnosed atherosclerosis. Participants were stratified by BMI into normal weight, overweight and obesity groups. Biochemical and medical data were compared between groups using Kruskal-Wallis and chi-square tests. Binary logistic regression with adjustment and receiver operating characteristic analysis were performed to assess the association between BMI and LVH. Results: Across BMI categories, triglycerides, fasting glucose, HbA1c and C-reactive protein increased significantly, while HDL-C declined. The prevalence of LVH increased from 17.2% in normal-weight women to 45.2% in obese women. Higher BMI was associated with increased odds of LVH in unadjusted analysis and persisted after adjustments. BMI alone showed modest discrimination for LVH (AUC 0.675), which improved when combined with metabolic and hypertension covariates (AUC 0.754). Conclusion: Among Kazakh women with atherosclerosis, BMI remained associated with LVH and a less favourable cardiometabolic profile. BMI functions most effectively as a risk marker when combined with established cardiovascular risk factors rather than as a standalone predictor. Введение: Ожирение способствует неблагоприятным кардиометаболическим изменениям и может приводить к развитию гипертрофии левого желудочка (ГЛЖ), однако данные о населении Центральной Азии остаются ограниченными. Цель: Оценить связь между индексом массы тела (ИМТ) и ГЛЖ, а также дискриминационную способность ИМТ в отношении выявления ГЛЖ у казахских женщин с клинически диагностированным атеросклерозом. Методы: В данное поперечное исследование были включены 153 неродственные казахские женщины в возрасте ≥30 лет с клинически диагностированным атеросклерозом. Участницы были распределены в группы с нормальной массой тела, избыточной массой тела и ожирением в зависимости от ИМТ. Клинические и биохимические характеристики сравнивали с использованием критерия Краскела–Уоллиса, критерия χ² Пирсона или точного критерия Фишера. Для оценки связи между ИМТ и ГЛЖ, а также дискриминационной способности ИМТ применяли бинарную логистическую регрессию и анализ ROC-кривых. В регрессионный анализ были включены 148 участниц с полными данными. Результаты: По мере увеличения категории ИМТ отмечалось значимое повышение уровней триглицеридов, глюкозы натощак, HbA1c и С-реактивного белка, тогда как уровень холестерина липопротеинов высокой плотности снижался. Распространённость ГЛЖ увеличилась с 17,2% у женщин с нормальной массой тела до 45,2% у женщин с ожирением. Более высокий ИМТ был связан с увеличением шансов наличия ГЛЖ, и данная связь сохранялась после поправки на возраст, степень артериальной гипертензии, функцию почек и метаболические факторы (ОШ на увеличение ИМТ на 1 кг/м² — 1,08; 95% ДИ: 1,00–1,17; p=0,041). ИМТ отдельно продемонстрировал умеренную дискриминационную способность в отношении ГЛЖ (AUC 0,675), которая повысилась при включении ИМТ в модель вместе с клиническими и метаболическими показателями (AUC 0,754). Заключение: У казахских женщин с атеросклерозом более высокий ИМТ был связан с ГЛЖ и менее благоприятным кардиометаболическим профилем. ИМТ может использоваться как простой маркер сердечно-сосудистого риска в сочетании с установленными клиническими и метаболическими факторами риска, однако его дискриминационная способность как самостоятельного маркера ограничена. Кіріспе: Семіздік қолайсыз кардиометаболикалық өзгерістерге ықпал етеді және сол жақ қарынша гипертрофиясының (СҚГ) дамуына әкелуі мүмкін, бірақ Орталық Азия халқы туралы деректер шектеулі болып қала береді. Мақсаты: Дене салмағының индексі (ДСИ) мен СҚГ арасындағы байланысты, сондай-ақ клиникалық диагнозы қойылған атеросклерозы бар қазақстандық әйелдерде СҚГ анықтау үшін ДСИ-дің дискриминациялық қабілетін бағалау. Әдістері: Бұл көлденең зерттеуге клиникалық диагнозы қойылған атеросклерозы бар 30 жастан асқан туыс емес 153 қазақстандық әйел қатысты. Қатысушылар ДСИ негізінде қалыпты салмақтағы, артық салмақтағы және семіздікке шалдыққан топтарға бөлінді. Клиникалық және биохимиялық сипаттамалар Крускал-Уоллис сынағы, Пирсонның χ² сынағы және Фишердің дәл сынағы арқылы салыстырылды. Бинарлық логистикалық регрессия және қабылдағыштың жұмыс сипаттамасы (ROC) талдауы ДСИ мен сол жақ гиперплазия индексі (СЖИ) арасындағы байланысты, сондай-ақ ДЖИ-нің дискриминациялық күшін бағалау үшін пайдаланылды. Регрессиялық талдауға толық деректері бар барлығы 148 қатысушы енгізілді. Нәтижелер: ДЖИ санаты артқан сайын триглицерид, аш қарынға глюкоза, HbA1c және С-реактивті ақуыз деңгейлері айтарлықтай өсті, ал жоғары тығыздықтағы липопротеин холестерин деңгейі төмендеді. СЖИ таралуы қалыпты дене салмағы бар әйелдерде 17,2%-дан семіз әйелдерде 45,2%-ға дейін өсті. ДЖИ-нің жоғары болуы СЖИ ықтималдығының артуымен байланысты болды және бұл байланыс жас, гипертония, бүйрек функциясы және метаболикалық факторларды ескере отырып түзетілгеннен кейін сақталды (ДЖИ-нің 1 кг/м² өсуіне НЕМЕСЕ: 1,08; 95% CI: 1,00–1,17; p=0,041). Дене шынықтыру индексінің өзі сол жақ қарыншаның гипертрофиясы үшін орташа дискриминациялық күшті көрсетті (AUC 0,675), ол модельге клиникалық және метаболикалық параметрлермен бірге (AUC 0,754) енгізілген кезде артты. Қорытынды: Атеросклерозбен ауыратын қазақстандық әйелдерде жоғары Дене шынықтыру индексі сол жақ қарыншаның гипертрофиясымен және кардиометаболикалық профильдің қолайсыздығымен байланысты болды. Дене шынықтыру индексін (ДСИ) белгіленген клиникалық және метаболикалық қауіп факторларымен бірге жүрек-қан тамырлары қаупінің қарапайым маркері ретінде пайдалануға болады; дегенмен, оның жеке маркер ретіндегі дискриминациялық күші шектеулі.
Сведения · Details
- DOI 10.34689/sh.2026.28.4.004
- Журнал · Journal Наука и здравоохранение
- Язык · Language русский
- Цитирования (Crossref) · Citations 0